راه ننمايد گروه ستمكاران را ( 86 ) آن گروه پاداششان آنست كه بر آنهاست لعنت خدا و فرشتگان و مردمان همگى ( 87 ) جاودانيان در آن سبك كرده نشود از ايشان عذاب و نه ايشان مهلت داده شوند ( 88 ) مگر آنان كه توبه كردند پس از آن و اصلاح كردند پس بدرستى كه خدا آمرزنده مهربانست ( 89 ) چون نمايد حق بقومى ره نكو * كه پس از ايمان بكفر آرند رو داده‌اند ايشان گواهى بر رسول * كوست بر حق پس كنند از دين عدول معجزات آمد بر ايشان از إله * كى نمايد حق بر استم‌كاره راه لعنتست از بهر ايشان از خدا * وز ملايك وز خلايق در جزا نيست تخفيف عذاب از بهرشان * تا ابد هم نيست از مهلت نشان جز كه بنمودند بر حق بازگشت * حق پس از اصلاح جان ز ايشان گذشت بودشان از صدق برگشت و ندم * عفو پس فرمود ز ايشان ذو الكرم زانكه آمرزنده است و مهربان * حق پس از تدبير دل و اصلاح جان [ سوره آل‌عمران ( 3 ) : آيات 90 تا 91 ] إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بَعْدَ إِيمانِهِمْ ثُمَّ ازْدادُوا كُفْراً لَنْ تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ وَ أُولئِكَ هُمُ الضَّالُّونَ ( 90 ) إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ ماتُوا وَ هُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْ أَحَدِهِمْ مِلْءُ الْأَرْضِ ذَهَباً وَ لَوِ افْتَدى بِهِ أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ وَ ما لَهُمْ مِنْ ناصِرِينَ ( 91 ) به درستى كه آنان كه كافر شدند پس از ايمانشان پس افزودند كفر را هرگز پذيرفته نشود توبه ايشان و آن گروه ايشانند ستمكاران ( 90 ) بدرستى كه آنان كه كافر شدند و مردند ويشان بودند كافران پس هرگز پذيرفته نشود و از هيچيك از ايشان پر كردن زمين زر سرخ و هر چند خود را باز خرد به آن آنها مر ايشانراست عذابى دردناك و نيست مر آنها را هيچ يارىكنندگان ( 91 ) كشت از انصار مردى يك نفر * گشت هارب شد به مكه ره سپر پس پشيمان شد ز فعل زشت بد * نامه‌اى بنوشت سوى قوم خود تا بپرسند آن جماعت از رسول * توبهء او هيچ ميگردد قبول گشت نازل كيف يهدى اللَّه بر او * تا بتابوا بعد ذلك و اصلحوا پس فرستادند آيت را بر او * شد مصدق رفت و حالش شد نكو تا تو دانى بهر تايب رحمت است * گر كه برگشتت ز صدق نيت است باز فرمايد هران كافر شود * بعد ايمان كفرش افزونتر شود ور كند هم توبه نز صدق دل است * توبهء او بر خدا بيحاصل است توبهء او كى شود هرگز قبول * گمرهانند اين گروه بو الفضول وانكه كافر گشت و اندر كفر مرد * نيست ز او مقبول و خيرى هم نبرد خير آن باشد كه وقت ارتحال * با تو است ار شد قبول ذو الجلال وان ز كافر كى شود هرگز قبول * كو برى بود از خدا و از رسول گر زمين را پر كند از سيم و زر * در فدى از بهر او ندهد ثمر در قيامت بينى انفاقت همه * آتش است و احتراق و مظلمه نيست زان زرها بوقت زاريت * زور و فرّى تا نمايد ياريت وانكه برد آن فديه و ايثار تو * نيست خود يارش كه باشد يار تو ذرهء گر دل به مهر حق نهى * به كه صد مخزن گهر يا زر دهى [ سوره آل‌عمران ( 3 ) : آيات 92 تا 95 ] لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ شَيْءٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ ( 92 ) كُلُّ الطَّعامِ كانَ حِلاًّ لِبَنِي إِسْرائِيلَ إِلاَّ ما حَرَّمَ إِسْرائِيلُ عَلى نَفْسِهِ مِنْ قَبْلِ أَنْ تُنَزَّلَ التَّوْراةُ قُلْ فَأْتُوا بِالتَّوْراةِ فَاتْلُوها إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ( 93 ) فَمَنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ( 94 ) قُلْ صَدَقَ اللَّهُ فَاتَّبِعُوا مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ( 95 ) نيابيد هرگز نيكى را تا انفاق كنيد از آنچه دوست ميداريد و آنچه را انفاق كنيد از چيزى پس بدرستى كه خدا به آن داناست ( 92 ) همه طعامى بود حلال از براى بنى اسرائيل مگر آنچه حرام كرد اسرائيل بر خودش پيش از آنكه فرو فرستاده شود تورات بگو پس بياوريد تورات را پس بخوانيدش اگر هستيد راستگويان ( 93 ) پس هر كه افترا بندد بر خدا دروغ را پس از آن پس آن گروه ايشانند ستمكاران ( 94 ) بگو راست گفت خدا پس پيروى كنيد ملت ابراهيم حق‌گراى را و نبود از شرك آورندگان ( 95 )